Welkom bij Dierbare Herinneringen
Soms verandert één gebeurtenis de richting van je leven.
Voor mij was dat het afscheid van mijn hondje Berrie.
Dertien jaar lang was hij mijn maatje. Hij was er tijdens gewone dagen, maar ook tijdens de moeilijkste periodes van mijn leven. Hij voelde haarfijn aan hoe het met mij ging. Soms hoefde ik niets te zeggen; zijn aanwezigheid was genoeg.
Toen hij overleed, voelde het alsof een stukje van mijn hart met hem was meegegaan.
Ik ontdekte hoe intens het verdriet om een huisdier kan zijn. Niet alleen het gemis van een dier, maar ook het verlies van een dagelijkse metgezel, een luisterend oor, een trouwe vriend en een onvoorwaardelijke liefde.
Wat mij misschien nog wel het meeste raakte, waren de reacties die sommige mensen gaven.
"Het was maar een hond."
"Je neemt toch wel weer een nieuwe?"
"Hij had een mooie leeftijd."
Vaak zijn deze woorden goed bedoeld. Toch kunnen ze iemand die diep rouwt het gevoel geven dat zijn of haar verdriet er niet mag zijn.
Maar verdriet laat zich niet vergelijken.
Liefde laat zich niet meten.
En rouw kent geen rangorde.
Voor de één is een huisdier een dier.
Voor de ander is het een gezinslid, een beste vriend of een trouwe metgezel die jarenlang iedere dag aanwezig was.
Dat verdriet verdient erkenning.
Tijdens mijn eigen rouwproces ontdekte ik iets bijzonders.
Ik merkte dat ik steeds vaker schreef. Over herinneringen. Over verdriet. Over liefde. Over alles wat Berrie mij heeft geleerd. Het schrijven hielp mij om woorden te geven aan gevoelens die soms nauwelijks uit te leggen zijn.
Langzaam groeide een gedachte.
Wat als ik mijn eigen ervaring, mijn achtergrond als therapeut en mijn liefde voor mens én dier zou kunnen gebruiken om anderen te begeleiden?
Zo ontstond Dierbare Herinneringen.
Een plek waar verdriet niet hoeft te worden uitgelegd.
Waar herinneringen gekoesterd mogen worden.
Waar ruimte is voor tranen én voor een glimlach.
Waar je mag vertellen over jouw hond, kat, vogel, konijn, paard of welk dier dan ook, zonder dat iemand zegt dat het 'maar een dier' was.
Op deze website wil ik verhalen delen.
Over rouw.
Over liefde.
Over afscheid.
Over hoop.
Over herinneringen.
En over de bijzondere band tussen mens en dier.
Misschien herken je jezelf in mijn woorden.
Misschien ben je net afscheid aan het nemen.
Misschien is het al jaren geleden, maar voel je nog steeds het gemis.
Weet dan dat je niet alleen bent.
Ik hoop dat deze plek je troost, herkenning en misschien een klein beetje licht mag geven op momenten dat het donker voelt.
Dank je wel dat je hier bent.
Je bent van harte welkom.
Martha Martin
Dierbare Herinneringen
Geen rouw zonder liefde! Dat is de prijs die wij als diereigenaren betalen voor de onvoorwaardelijke liefde van je huisdier en voor je huisdier.